En það er nú ekkert smá myndband og eftir engann smá listamann, nefnilega mig!

Þetta myndband var framleitt án allrar aðkomu kvikmyndasjóðs Íslands og er þess vegna epík. Allt í þessu myndbandi er bara epík!

1. Kjarnaskógur … hann er epík!

2. Hjálmmyndavélin sem var notuð … hún er epísk og sést bregða fyrir í lok myndbands!

3. Ég … er epískur!

4. Epík … er epísk!

5. Geir Ólafs … er epískur(þrátt fyrir að honum bregði hvergi fyrir í þessu myndbandi)

Ég hélt héðan úr bænum og yfir að Fífilgerði þar sem ég ætlaði upp á leiðina yfir skarðið, þegar ég kom í Fífilgerði gat ég með engu móti séð stíginn eða slóðann eða hvað það skal kallað. Slóðinn byrjar reyndar niðri við Eyjafjarðarbraut og er merktur sem reiðleið, sem hann er þó ekki, og því mæli ég með því að þá sem langar að fara þessa leið fari þaðan ef að þeir eru ekki vissir hvar leiðin liggur.

Ég fór bara yfir túnin í Fífilgerði en endaði á því að þurfa að halda á hjólinu upp brekkurnar þarna og ég fann ekki stíginn fyrr en líklega í 200 metra hæð, sunnan við Bíldsánna. Þar var stígurinn of grýttur og brattur til þess að það þjónaði einhverjum tilgangi að reyna að hjóla þetta, en hann skiptist þó í stórgrýttan eða moldarmjúka kafla en þó er einfaldast bara að reiða hjólið upp þangað til að maður hefur náð 3-400 metra hæð eða þar sem mestum brattanum er lokið. Þegar upp á slétta kaflann er komið tekur við nokkuð moldarmjúkur slóði sem er þá á stöku stað skorinn í sundur af læk eða einfaldlega bara drullusvað vegna grunnvatns.

Þegar toppinum er náð og farið er að halla niður á við austan meginn, verður slóðinn nokkuð þrengri og óslóðalegri og kaflaskipting stórgrýtis og mjúkmoldar hefst á ný. Slóðinn niður austan meginn er þó öllu óþægilegri að því leiti að hann er mestmegnis bara samansafn kindaslóða sem liggja hverjir um aðra þvera og það það er ekki fyrr en verulega neðarlega er komið sem að mjúk mold verður verulega ráðandi í stígunum svo að leiðin sé unaðsleg að hjóla á miklum hraða.

Maður kemur síðan niður norðan við Illugastaði, líklega í landi Fjósatungu, en þar niðri við veg má einmitt finna skiltisstaur sem er án skiltis, sem var einmitt fjarlægt í fyrra þar sem það hafði verið sett upp í óþökk vegagerðarinnar af engum öðrum en mestu drullusokkum þessa lands(Hestamönnum).

Hvað fær slóðinn svo í einkunn? Sem hjólaslóði er þetta ekki öskrandi spennandi leið, nema þá bara 1-2 km í lokin, nema maður sé á aldempuðu brunhjóli og í brynju. Of stórgrýtt til að hægt sé að hjóla upp, nema þá viðkomandi sé meistari klifursins, en moldarmjúki kaflinn í lokin bætir að vissu leyti upp fyrir vankanta leiðarinnar og því ætla ég að gefa þessu 3 í einkunn af 5 mögulegum. Ef fólk hefur ekkert að gera þá getur það alveg varið tíma sínum í að fara þessa leið, en ef valið stendur milli þessarar leiðar og einhverrar annarar þá myndi ég líklegast mæla með hinni!

Ótrúlegt en satt þá var þessi dalur líka fullur af offitusjúklingum á fjórhjóladrifshræjunum sínum, sem er svo sem ekkert mál, ég er þroskaður gaur og get umborið þetta pakk. En eitt þoli ég algerlega ekki og það er þegar að þessir helvítis mongólítar taka hestamannahrokann með sér í jeppaferðirnar. Einum mongólítanum lá svo mikið á að hann sá sig tilneyddan til þess að flauta á mig. FLAUTA!!! ERTU EITTHVAÐ OFURMONGÓLSKUR VINUR!!! Og hvað sparaði fíflið sér margar sekúndur með því að flauta á mig, svona 0 sek. Og af hverju, jú vegna þess að ég vissi af honum allan tímann, ég sá bara ekki tilgang í því að vera að víkja fyrir svona helvítis fífli meðan að hann var ennþá í 50 metra fjarlægð! En það góða er að ég þarf ekkert að víkja, ég er rétthærri í umferðinni en þessi drulluberðill, ég hefði bara átt að tjalda á veginum fyrir framan bílinn hans, og lykla svo bílinn hans í skjóli nætur. Þú flautar ekki á mig helvítis drulluberðillinn þinn!

Því eftir að hafa hjólað temmilega nóg í sumar til að vera kominn í svona skítsæmilegt form nelgdi ég það bara niður að fara þessa ferð laugardag um versló og ég hefði ekki getað verið heppnari með veður. Ég lagði af stað um hálf níu í morgun í svona skemmtilegri þoku en um leið og ég var kominn upp á Vaðlaheiði eftir gamla veginum klukkan 10 í morgun þá var ég kominn í sól og blíðu og þannig er veðrið búið að vera hjá mér í allan dag.

Ég hafði planað að þetta yrði aldrei minna en 12 tíma ferð, bjóst við að Flateyjardalurinn yrði torfær og að ég myndi verja 6 tímum í að komast í Heiðarhús og til baka, og svo öðrum 6 í að komast frá Akureyri og inn að Þverá. Flateyjardalurinn var greiðari en ég hafði ráðgert og því var ég eingöngu um 1,5 tíma inn í Heiðarhús og jafnvel sneggri til baka í hlýjum meðvindinum.

Dalurinn var annars fullur af offitusjúkum jeppakóngum sem héldi að hjólið væri einhver töfragræja og höfðu aldrei séð svona áður, einni beljunni brá svo mikið við að sjá hjól á malarvegi að hún hallaði hausnum þannig að undirhakan skaust út og braut hliðarrúðunal og slóst næstum í mig í ferlinu.

Allaveganna, einhverjar myndir handa lýðnum!

Það var unaður að hjóla upp úr þessu klukkan 10 í morgun.

Séð niður í Fnjóskárdal

Hjólið átti nú að standa … en það datt, þvílíkt krútt.

Þarna má sjá veginn þvera sömu ánna mörgum sinnum! Þess má til gamans geta að ég fór aldrei úr skónum þegar áin var þveruð, né skipti ég yfir í Tevur, einhverjir lesendur mættu taka sér það til fyrirmyndar!

Notkun reiðhjólahjálma er stórlega ofmetin!

Það er eitthvað við mosaríkar ár og hreinleika vatnsins í ánum.

Strákurinn kominn í Heiðarhús!

]]> http://bjosep.net/blog/2008/08/02/212/feed/ 2 http://bjosep.net/blog/2008/07/13/n%c3%a6stum-alveg/ http://bjosep.net/blog/2008/07/13/n%c3%a6stum-alveg/#comments Sun, 13 Jul 2008 19:31:23 +0000 Bjarni Jósep http://bjosep.net/blog/?p=208 Aðvörun: Í þessari færslu verða sögð yfir 10 þús orð!

Skrapp í morgun upp á Vaðlaheiði á uppáhaldsfyrirsætunni minni, hugmyndin var eitthvað á þá leið að fara frá Vaðlaheiðarvegi og yfir á Bíldsárskarð ef þar á milli væri hægt að finna einhverja leið, annars bara að fara gamla þingmannaveginn niður á Eyrarland!

Þegar ég var á leiðinni niður lokakaflann að Eyrarlandi á gömlu þingmannaleiðinni ákvað Vaðlaheiðin skyndilega að planta mér í hlíðar sínar og lagði einhvern stein í götu mína, sem endaði með þessari líka hressu smettaplöntun (faceplant). Afleiðingarnar má svo sjá hér, um það bil næstum!

En ástæðan fyrir titlinum Næstum alveg er sú að þessa leið er hægt að fara næstum alla án þess að stíga niður fæti, næstum. Ætli ég hafi ekki reitt hjólið tæpan kílómeter í heildina yfir sundurtættar mýrar, þökkum krossararæflum fyrir þann tæting!

Hinsvegar ef fólk vill reyna við þessa leið þá mæli ég með því að Sagas með Equilibrium sé leikinn undir, enda fádæma fróm og ern skemmtun við þessa líka skemmtilegu iðju!

Eða eitthvað af nýjasta disk Eluveitie er líka gott, til dæmis Bloodstained ground

Þegar maður er einn að hjóla þá er fátt um fyrirsætur!