NEI segi ég! Mér finnst það bara sjálfsögð krafa að starfsfólk verslana drullist bara til að vera fölskvalaust og broslaust og bara drullist til að halda kjafti og sleppa öllum árnaðaróskum og farnaðarkveðjum. Af hverju á maður eitthvað að eiga góðan dag og frábæra helgi? Má ég ekki bara ráða því sjálfur hvort dagurinn verður ömurlegur og helgin hræðilegur. Kannski langar mig bara að eyða allri helginni við að drekka landa og skera mig? Má ég það ekki? Þarf ég þá að hætta að versla í Hagkaup? FOKK NEI!

Í Hagkaup er nefnilega frábært starfsfólk! Starfsfólk sem er eins og nánast allir aðrir í samfélaginu, semsagt drullusama um náunga sinn! Við Geir Ólafs fórum nefnilega í mjög svo eftirminnilega ferð í hagkaup til þess að ná okkur í fóður. Þegar á kassana var komið stóðu okkur til boða 2 opnir kassar  og var einhver útlendingur á öðrum þeirra. Ég hef illan bifur á útlendingum sem vinna á kössum þar sem þeir eru svo ógeðslega hressir alltaf eitthvað að það liggur við að maður fari heim og skeri sig og láti sér líða illa til þess eins að koma á jafnvægi í alheiminum.

Og þess vegna völdum við Geir að fara á kassann hjá íslenska stráknum sem var þjakaður af lífinu! Maður sá það bara í andlitinu á honum að þarna fór maður sem virkilega nennti þessu ekki. Spurningin sem lesa mátti framan úr honum var: Af hverju eruð ekki bara heima hjá ykkur, haldið þið að ég hafi ekkert betra að gera en að afgreiða ykkur aumingjana? Hvers vegna eruð þið ekki bara niðri á bryggju að veiða ykkur soðið helvítis aumingjarnir ykkar! Eðlilegar spurningar og bara frábær gaur í alla staði. Enda hafði hann vit á því að vera ekkert að bjóða manni helvítis miðana, heldur afhenti hann manni bara kortið og henti miðunum beint í ruslið. Hvað á maður líka að gera við þessa helvítis miða? Skeina sér með þeim!  Þessi gaur var bara allskostar frábær og væri ég kona hefði ég líklegast reynt að nauðga honum til þess eins að slá á frygð mína yfir algerum kynþokka þessa kappa og reynt að láta hann geta mér minnst 7 sonu er alla hefði ég nefnt Reginvald! EN þar sem ég er ekki kona þá gat ég ekkert af þessu og fór því bara heim.

Á leiðinni heim stoppaði ég á ljósum og varð litið á bílstjórann í næsta bíl við hliðina og áttaði mig á því mér til mikillar gleði að mér var DRULLUSAMA um þennan gaur sem ég þekkti bara ekki neitt. Þó svo að það kæmu úlfar og rifu hann í sig og öll börnin hans í sig þá kæmi það mér ekkert við! Ástæðan er einföld. Á Íslandi er svokallað velferðarríki. Í velferðarríki borgar maður skatta svo hægt sé að borga einhverjum ruslalýð til þess að annast náungann. Í staðinn getur maður glaðst yfir því að þurfa ekki að hafa minnstu áhyggjur af náunganum, nema kannski í versta falli að náunginn sé ættingi þinn. En þar sem 70% mannkyns eru hvort eð fávitar þá eru allajafna 70% líkur á því að þessi ættingi þinn sé það líka og því um að gera að hafa sem minnstar áhyggjur af um 70% ættingja sinna.

En hví í ósköpunum ætti maður eitthvað að vera að tjónka við náungann? Það er lið í vinnu við að tjónka við náungann og ekki fæ ég skattaafslátt fyrir að tjónka við náungann. Ég borga skatta til þess eins að geta verið drullusama um náunga minn! Nú og ef það er ekki í lagi, til hvers í fjandanum er maður eiginlega að borga skatta?

Það heyrist nánast frá fyrstu mínutu, ef frá er talið fyrsta lagið sem er bara intro, að hljómsveitin ætlaði að keyra á þéttu, nettu og vel brettu proggi*. Þetta progg er reyndar fráskilið hefðbundnu proggi að því leyti að lögin eru ekki 7-10 mín líkt og er venja heldur um 3-4 mín. Það kemur þó ekki að sök enda keyrði hljómsveitin þeim mun þéttar á hverja einustu sekúndu til þess að skila þeirri snilld sem þessi plata er.

Fyrsta “lagið” er Tides of Blood þar sem tekið er á móti manni með þvílíku power thrash himpy gimpy metal keyrslu meðan söngvarinn þenur allt í botn og nánast brýtur glös með háum tónum. Gullmoli plötunnar er hinsvegar hið eiturepíska lag Diagnosis terminal. SKyldi nokkur maður spyrja mann nokkru sinni hvað framsækin tónlist væri, þá myndi maður svara “þetta er framsækin tónlist”. Lagið er ekki langt, 3:34 mín, en það sem það skortir í lengd bætir það upp fyrir í fullkomnun.

Hér er lagið Prelude to Woe á undan Diagnosis Terminal.

Á eftir Diagnosis kemur fyrsta lagið af þremur á plötunni með titilinn The incurable tragedy. Þau lög eru í rólegri kantinum þar sem reynt er að skapa með tónlistinni tilfinningu mannsins sem uppgötvar að hann hefur ólæknandi sjúkdóm og viðbrögð hans við uppgötvuninni.

Ég ætla þó ekki að deila með ykkur þeim lögum heldur laginu Black light ending sem ég fann svo skemmtilega merkilega á youtube.

Þetta er þriðja síðasta lag annars epískrar plötu og ætti að draga vel upp hversu epísk framsækin platan er og hversu frábærlega hún er samin og flutt. Annað hef ég eiginlega bara ekki að segja! Menningarlegur er ég með eindæmum en plöturýni minni er lokið í þetta skiptið.

Yfir og út!

Eðli mannsins samkvæmt er auðveldast að sjá það sem sker sig úr. Þú lesandi góður sérð þennan texta vegna þess að hann sker sig frá bakgrunninum. Ef textinn hinsvegar væri í sama lit og bakgrunnurinn þá sæirðu hann ekki, textinn væri þarna en þú sæir hann bara ekki. Sama gildir um allt annað sem sker sig úr. Þú tekur eftir því en skeytir litlu sem engu um það sem venjulegt er.

Það má því segja að til sé eitthvað sem er eðlilegt, köllum það norm, og síðan það sem er ekki eðlilegt, það sem sker sig úr. Þess vegna er mjög mikilvægt að vel sé til vandað þegar fólk skilgreinir sitt persónulega norm. Þess vegna er hrós bull!

Fólk sem hrósar fólki sérstaklega fyrir að gera eitthvað vel er ekki bara að segja öllum öðrum að þeir séu drullusokkar, NEI!!!  Í hvert skipti sem þú hrósar einhverjum fyrir að gera eitthvað vel þá ertu ekki að bara að kalla alla aðra drullusokka, þú ert að setja normið þitt við það að það sé í lagi að gera eitthvað illa og það á ekki að sætta sig við það að menn drulluskíti sér í gegnum einföldustu hluti eins og þá að gera eitthvað almennilega!

Hey – ég keypti sjónvarp borgaði gommu af seðlum og þeir meira að segja báru það út í bíl fyrir mig, góð þjónusta þar! ÖHHH NEI! Leyfum okkur að skoða þetta örlítið betur. Einhver rasshaus selur þér sjónvarp og þiggur að launum peninga frá þér og þar með höfum við það það er eðlilegt, það að hann beri sjónvarpið út í bíl fyrir þig er bara sjálfsagt mál. Fólk sem hrósar fyrir svona þjónustu finnst það bara vera sjálfsagt mál að það fari og kaupi sjónvarp og þegar það er búið að borga þá heyri það “Ok þú ert búinn að borga, taktu núna helvítis sjónvarpið þitt og drullaðu þér út”. Þetta sést best á því að sjónvarpssalinn sem sýnir þá sjálfsögðu virðingu að hjálpa þér að bera sjónvarpið ,sem þú keyptir af honum en ekki einhverjum öðrum, út í bíl.

Þess vegna er mjög mikilvægt að hrósa ekki heldur leggja mikla áherslu á það þegar að einhver er drullusokkur eða hundarúnkari! Með þeim hætti þá seturðu normið við gott, gott fólk, vel unnin störf og annað sem á eðli málsins samkvæmt að vera gott mál. Með því að kalla þá sem eru drullusokkar drullusokka þá ertu á sama tíma að segja þeim sem þú kallar ekki drullusokka að viðkomandi sé góður einstaklingur. Ennfremur ertu að segja viðkomandi drullusokkum að þeir séu drullusokkar og þeir þurfi að drullast til að taka sig á. Taktu þig á þarna helvítis drullusokkurinn þinn er því ekki neikvæð setning!

Þetta byrjar á því að þú ferð út í búð og ætlar að kaupa banana … og JEI! þeir eru allir grænir. Grænir og ógeðslegir, bragðast eins og eitthvað helvítis lím. Og þú getur að sjálfsögðu ekki borðað þá á þeim tímapunkti og þess vegna þarftu að geyma þá, þú getur ekki einu sinni notað þá í bananabrauð!!!  Og vegna þess að þú ert ekki mongólíti seturðu ekki í gang helvítis bananadagatalið þitt til þess að tímasetja nú bananaátið þitt rétt! Og svo kemur dagurinn sem þeir verða gulir og HVAÐ ÞÁ … þú átt 5 banana uppi í skáp sem eru akkúrat réttir á bragðið en nema þú ætlir að dýfa þér í grimman bananakúr þá geturðu í mesta lagi bara borðað 1-2 banana þann daginn! Og hvað svo?

Jú, þeir verða brúnir og ógeðslegir. Af hverju? Af því að bananar eru DRULLUSOKKAR og mongólítar. Brúnir og bragðast eins og eitthvað sem hefur  verið sogið í gegnum dautt rassgat … JEI! Og hvað áttu að gera? Detta í bananabrauðskúrinn? Taka ógeðslega gott brauð og smyrja það með ógeðslega góðu smjöri og setja síðan ógeðslega brúna og ógeðslega banana ofan á ógeðslega góða helvítis brauðið þitt? Neibb virkar ekki þannig Af hverju ekki?

Jú af því að bananar eru DRULLUSOKKAR!

Og síðan er aldrei hægt að kaupa nákvæmlegan fjölda af banönum. Bíddu hvers vegna? Jú því að …. þið gátuð rétt. Þessi ógeð eru drullusokkar!

Annað hvort áttu allt of marga banana og endar á því þurfa að henda þessum kúkabrúnu klessum í ruslið þar sem þeir enda á því að dæla sinni helvítis skítafýlu út um allt EÐA þú átt of fáa, þannig að þegar að þú hugsar þér gott til glóðarinnar og ætlar að demba í þig einum gulum … þá nei! Þeir eru fokking búnir! Og hvers vegna? Jú … vegna þess að bananar eru DRULLUSOKKAR!

DRULLUSOKKAR!!!

En það er nú ekkert smá myndband og eftir engann smá listamann, nefnilega mig!

Þetta myndband var framleitt án allrar aðkomu kvikmyndasjóðs Íslands og er þess vegna epík. Allt í þessu myndbandi er bara epík!

1. Kjarnaskógur … hann er epík!

2. Hjálmmyndavélin sem var notuð … hún er epísk og sést bregða fyrir í lok myndbands!

3. Ég … er epískur!

4. Epík … er epísk!

5. Geir Ólafs … er epískur(þrátt fyrir að honum bregði hvergi fyrir í þessu myndbandi)

Sat önnum kafinn á salerninu um daginn þegar skyndilega var bankað þéttingsfast á hurðina af engum öðrum en Þresti 1200 sem neitaði að yfirgefa svæðið nema ég hleypti honum inn. “Þröstur ég er að farga regnbogum – þú verður bara að bíða” sagði ég Þresti sem svaraði hinn harðasti að þetta mál þyldi enga bið, kúkafýla eður ei, “Það skiptir engu máli hversu ólífvænlegt er þarna inni núna – ÉG VERÐ AÐ SÝNA ÞÉR SVOLÍTIÐ OG ÞAÐ STRAX!!!”

Ég gat því ekki annað en hleypt Þresti inn í regnbogagleðina sem átti sér stað inni á salerninu. Ég bjóst við einhverju rosalegu, eðlilega þar sem kappinn ruddist inn á salernið meðan ég var að farga regnbogum. Eitthvað í líkingu við “Hitler endurfæddur – búinn að sigra Pólland, Frakkland næst”, “Vísindamenn finna upp umhverfisvænt bensín sem er frítt” eða “Venus opnar aftur – Unnur Birna ráðin sem aðalstrippari”. En NEI!, það sem Þröstur 1200 ákvað að ég gæti ekki beðið eftir að sjá var meðfylgjandi myndband …

Hann klikkar ekki Þrösturinn … nei nei nei!

Þessi mynd var valin og samþykkt af Geir Ólafs!

Munið bara krakkar … að á eftir bolta kemur barn!

Já, Bjógeir kunnið þið að spyrja ykkur – Hvaða fjall er það? Jú Bjógeir er nýjasta fjallið í röð fjalla milli Skíðadals og Svarfaðadals! Samið hefur verið sérstaklega um það við sjálfan Killerinn að hann hlífi fjallinu við eyðingu. Geir Ólafs hringdi sérstaklega Killerinn til þess að leggja áherslu á hversu mikilvægt þetta fjall væri!

Killerinn: Já halló …
Geir Ólafs: FOOOOKKKK JÚÚÚÚ!!!
Killerinn: Já … ég skil, hlífa Bjógeir. Ekki málið!
Geir Ólafs: Já það var allt og sumt – kallinn kann þetta …
Killerinn: Flotttuuur!

Geir Ólafs veður á – Án þess að skipta yfir í Tevur, pælið í því!

Hey hey hey – Hvað er að frétta? Hver er á svæðinu? Ójá!

Mín táfýla lyktar alltaf best … ÓJÁ! Hvað er að frétta?

Já komið þið sæl!

Hó hó hó – Geir hefur nú brætt ýmislegt fleira en ís með þessu útliti!

Geir er nú þekktur fyrir að hafa stóra þvagblöðru – En hvort hann ber ábyrgð á þessu er fyrir hann að vita og ykkur að komast að!

Geir var fjallaferskur að vanda!

Geir flaggaði fagurlega sköpuðum líkama sínum til þess að kveða niður allar sögusagnir um að hann væri orðinn feitur – Skamm Urða, skamm!

Svo mörg voru þau orð!

Sjitttt hugsaði ég, þessi drulluhóll er náttúrulega búinn að vera að rífa kjaft og maður hefur ekkert þaggað niður í honum ennþá og það verður að gerast fyrir sunnudaginn 14. júní klukkan 17. Betra að fara að drífa í þessu.

Svo við Svabb-fresh eða Mountain- fresh eins og hann hefur farið fram á að vera kallaður, Fjallaferskur í anda íslenskrar tungu, ákváðum að sigra þennan drulluhól áður en Killerinn prufukeyrði nýju öxina!

…. svo við lögðum af stað og löbbuðum upp brekku, og brekku og brekku og brekku og héldum að við værum að koma upp á topp til að komast að því að það var enn ein brekkan, og enn ein brekkan til viðbótar og enn ein brekkan til viðbótar og svo svo þegar að við komum upp þræddum við og þræddum jökulruðning í átt að einhverju sem var líklega hæsti punktur en á þeim tímapunkti var okkur orðið alveg drullusama svo við fórum bara heim til að komast að því að við vorum allt of hátt uppi og við máttum labba niður brekku og brekku og brekku og brekku og brekku … og svo kom Killerinn og drap fjallið! Eins og allir vita – Það er bara eitthvað miklu meira fútt í nýju öxinni!

Geggjuð brekka eða þannig – hún liggur allaveganna upp … og niður …. eða í báðar áttir!

Hér mætti jafnvel trúa því að þarna sæist í toppinn eða því sem næst! YEAH RIGHT!!!

Hér mætti halda að við nálguðumst toppinn eitthvað! Látið ykkur dreyma!

Hvert er ég að benda? Í átt að toppnum? Mögulega … líklegast! Toppurinn er langt langt langt í burtu, meira að segja þegar að þú stendur á toppnum stóðst á toppnum(Killerinn drap fjallið) þá var toppurinn samt langt í burtu! Bíddu ha? Kannt þú kannski að spyrja. Hugsaðu bara um það, þetta er augljóst!

Glögg augu sjá kannski að þarna útlista ég hvoru megin í Eyjafirðinum Blámannshattur er …. Austurhliðin!!!

Hó hó hó – Hver er á svæðinu? Já já já! Nei bíðið nú hæg?

Þetta er síðan tindurinn á Grjótskálahnjúk – Lítur út eins og tindur er það ekki? EKKI???

Fokk it – Við erum farnir niður – Killerinn er líka á leiðinni!

Eitruð stemmning hjá Fjallaferskum!

Neiiii … ég er ekki Killerinn! Bara þetta gamla góða Killer-look!

Fjallaferskur kominn niður – Fjarskaferskur að vera hress á því!

Og svo drap Killerinn fjallið og Strokkur gaus! Sönn saga – að eilífu!

Meðal myndbanda sem ég fann ekki á youtube er “extreme ironing” myndbandið með Geir Ólafs, “extreme dishwashing” með Urðu, “extreme drinking” með Kidda Gólster eða “extreme not killing yourself on a motorcycle” með Svabb-Fresh.

En meðal dásamlegra myndbanda sem ég fann á youtube og vakti upp dásamlegar minningar úr æskunni var myndband úr double dragon 2. Stórkostlegum leik sem enginn sem er ekki moðhaus og rassálfur man ekki eftir. Tónlistin var dásamleg, brögðin voru dásamleg og leikurinn hreint út sagt dásamlegur! Hvar annarsstaðar en í Double dragon færðu að ganga um og berja einhverjar stórbrjósta trukkalessur í bleiku og síðhærð faggaógeð í grænum buxum bera að ofan og með axlabönd?  Að ekki sé minnst á blúsbræðurnar sem koma alltaf 2 saman í hvítum jökkum og með sólgleraugu og svo Hanson bræðurna vopnaða sverðum! Klassík!

Ég verð samt að hrósa kappanum í myndbandinu fyrir alveg einstaklega ömurlegan leikstíl, það er mér til efs að það sé hægt að spila leikinn jafn illa og hann gerir.

Double Dragon 2 var dásamlegur, en double dragon 3 var ÖMURLEGUR, algerlega óspilandi og þvílíkt erfiður að það komst enginn eðlilegur maður upp úr fyrsta borði. Ég leitaði og ég fann, og þetta er dásamlegt. Horfið á þetta myndband, þessi maður er nýi besti vinur minn!

Síðan fór ég að velta því fyrir mér hvaða leiki ég spilaði eiginlega á nintendo, eða family game eins og við kölluðum tölvuna.

Það spiluðu náttúrulega allir mario bros 1-100 og það er öllum drullusama um þá leiki í dag! En einn af leikjunum sem við spiluðum og örugglega enginn veit hvað er var leikur sem heitir Jackal og gengur út á að aka um á herbíl og sprengja allt í tætlur! Illa elgpeggaður leikur eins og einhver kynni að orða það!

Síðan var leikur sem enn og aftur veit hvað heitir! Ég vissi það eiginlega ekki sjálfur fyrr en bara nýlega því allt sem stóð á leiknum var á einhverju asíuletri og því hafði ég ekki hugmynd um hvað hann hét! En hann heitir semsagt að því er ég hef fundið út, Jackie Chan!

Klárlega dásamlegur leikur svo ekki sé meira sagt!

Ég get þó ómögulega munað eftir fleiri leikjum! Klárlega að þessir voru bestir, eða verstir … eða allaveganna eftirminnilegastir!